خزار با سند خود از امام حسن عليه السلام نقل كرده است كه فرمود:

روزي پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم خطبه خواند و پس از حمد و ثناي خداوند خداوند فرمود:

اي مردم! گويا (رحلتم نزديك است) فراخوانده مي شوم و بايد اجابت كنم، و من در ميان شما دو چيز گرانبها ــ كتاب خدا و عترت و خاندانم ــ را به جا گذاردم كه اگر به آن دو تمسك جوييد هرگز گمراه نمي شويد. پس از آنان ياد بگيريد وبه آنان نياموزيد كه آنان داناتر از شمايند. زمين از آنان خالي نمي ماند مگر اهل خود را به كام مي كشد.

سپس فرمود: خدايا! من ميدانم كه دانش (هدايت) نابود نمي شود و پايان نمي پذيرد و تو زمين خود را از حجت بربندگانت ــ كه يا آشكار است و پيروي نمي شود و يا بيمناك غائب است ــ خالي نمي گذاري تا حجتت باطل نگردد و اوليائت پس از هدايت گمراه نشوند كه ايشان در شمار اندك، ولي نزد خدا بزرگ ترين منزلت را دارند.

چون از منبر پائين آمد عرض كردم: اي رسول خدا! تو حجت بر همه آفريده هايي.

فرمود حسن جانم! خداوند مي فرمايد:«همانا تو بيم دهنده اي و براي هر قومي، هدايتگري است»(1) من بيم دهنده ام و علي هدايتگر است. عرض كردم: اي رسول خدا! پس اين سخن شما كه زمين از حجت خالي نمي ماند چگونه است؟

فرمود: آري؛ علي آن امام و حجت پس از من است، و تو حجت و امام پس از اويي، و حسين حجت و امام پس از توست، و خداي آگاه به اسرار، به من خبر داد كه از صلب حسين فرزندي آيد به نام علي كه هم نام جدش عليست، وچون حسين درگذرد، اين امر خداوندي را به فرزندش علي ــ كه حجت و امام است ــ به پا دارد، و خدا از صلب او فرزندي هم نام و همانند ترين فرد به من آورد. دانش او، دانش من و حكم او، حكم من است. او امام و حجت پس از پدرش خواهد بود و خدا از صلب او فرزندي به نام جعفرــ كه در گفتار و كردار صادق ترين افراد است ــ آورد كه امام و حجت پس از پدرش خواهد بود و خدا از صلب جعفر فرزندي (به نام موسي) هم نتم موسي بن عمران ــ كه عابد ترين مردم روزگار خود است ــ آورد و او امام و حجت پس از پدرش خواهد بود ، و خدا از صلب موسي فرزندي به نام علي ــ كه كانِ دانش خدا و منبع حكمت هاي الهي است ــ آورد كه او حجت وامام پس از پدر خود خواهد بود، و خدا از صلب علي، فرزندي به نام محمد آورد و او امام وحجت پس از پدر خود خواهد بود و خدااز صلب محمد فرزندي به نام علي آورد كه امام و حجت پس از پدر خود خواهد بود، و خدا از صلب علي فرزندي به نام حسن آورد كه او امام و حجت پس از پدر خود خواهد بودو خدا از صلب حسن، حجت قائم را آورد كه امام پيروان خود (امام زمان خود) و نجات بخش دوستان خود خواهد بود. او غائب مي شود تا آنجا كه ديگر ديده نشود. پس گروهي از او برگردند و گروهي پايدار مي مانند و گويند:«متي هذا الوعد ان كنتم صادقين»  و اگر از عمر دنيا جز يك روز نماند، خداوند، آن روز را چنان بلند مي كند كه قائم ما ظهور كند و زمين را پر اغز عدل و داد سازد؛ همانگونه كه از ظلم و جور آكنده است. پس زمين از شما(كه حجت خدائيد خالي نمي ماند) و خدا به شما دانش و حكمت مرا داده است، و من از خداوند تبارك و تعالي خواسته ام كه علم و فقه را در نثل و نژادم به ميراث نهد.

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM