ولادت با سعادت امام جعفر صادق(عليه السلام) در روز دوشنبه هفدهم ربيع الاول سال 83 هجري قمري واقع شد كه مصادف است با ولادت با سعادت پيامبر اكرم(صلي الله عليه وآله وسلم)كه آن روزيست شريف وعظيم و در روزه اش فضل كبير وثواب عظيم وارد شده و مستحب است درآن روزصدقه دادن وبجا آوردن خيرات ومسرورنمودن اهل ايمان.

اسم مبارك آن حضرت جعفر بود و كنيه شريفش ابو عبدالله والقاب ايشان صابر، فاضل،طاهر وصادق بودكه مشهور ترين القاب آنجناب صادق است. (2)

حضرت امام جعفر صادق(عليه السلام) در ماه شوال سال 148 هـ ق به سبب انگور زهر آلودي كه منصور به آن حضرت خورانيده بود به شهادت رسيد. از سن مبارك ايشان در وقت شهادت 65 سال مي گذشت. در كتب معتبره معيين نشده است كه شهادت آن جناب در چه روز از شوال بوده است. ولي صاحب جنات الخلود، 25 آن ماه گفته است و به قولي دوشنبه نيمه رجب بوده است.

مسعودي مي گويد: حضرت امام جعفر صادق(عليه السلام) را در بقيع نزد پدر و جدّ بزرگوارش دفن كردند.(3)

1ـ خصال ج2 ص 600         2ـ منتهي الآمال ج 2 ص 161             3ـ همان ص 205  

از ابن بابويه و قطب راوندي روايت شده كه: از حضرت امام سجاد زين العابدين(عليه السلام) پرسيدندكه:امام بعدازتوكيست؟ فرمود محمّد باقر(عليه السلام)كه علم راميشكافدشكافتني. پرسيدندكه بعدازاو امام كه خواهد بود؟ فرمود جعفر كه نام او نزداهل آسمان صادق است.گفتند: چرا بخصوص او را صادق مي نامند وحال آنكه همه شما ها صادق و راستگوييد؟ فرمودكه خبرداد مراپدرم ازپدرش رسولخدا(صلي الله عليه وسلم)كه آن حضرت فرمود:چون متولد شود فرزند من، جعفربن محمدبن علي بن حسين(عليه السلام)اورا صادق بناميد زيراكه پنجم ازفرزندان اوجعفرنام خواهد داشت ودعواي امامت خواهدكرد به دروغ وازروي افتراواو درنزدخدا جعفركذاب (يعني)افترا زننده برخدا است. پس حضرت زين العابدين(عليه السلام)گريست وفرمود: گويا مي بينم جعفركذّاب راكه برانگيخته است خليفه جور زمان خود را بر تفتيش و تفحّص امام پنهان (يعني) صاحب الزّمان(عليه السلام) .(2)    

1ـ منتهي الآمال ج 2 ص 161           2ـ همان             

از ابن بابويه و قطب راوندي روايت شده كه: از حضرت امام سجاد زين العابدين(عليه السلام) پرسيدندكه:امام بعدازتوكيست؟ فرمود محمّد باقر(عليه السلام)كه علم راميشكافدشكافتني. پرسيدندكه بعدازاو امام كه خواهد بود؟ فرمود جعفر كه نام او نزداهل آسمان صادق است.گفتند: چرا بخصوص او را صادق مي نامند وحال آنكه همه شما ها صادق و راستگوييد؟ فرمودكه خبرداد مراپدرم ازپدرش رسولخدا(صلي الله عليه وسلم)كه آن حضرت فرمود:چون متولد شود فرزند من، جعفربن محمدبن علي بن حسين(عليه السلام)اورا صادق بناميد زيراكه پنجم ازفرزندان اوجعفرنام خواهد داشت ودعواي امامت خواهدكرد به دروغ وازروي افتراواو درنزدخدا جعفركذاب (يعني)افترا زننده برخدا است. پس حضرت زين العابدين(عليه السلام)گريست وفرمود: گويا مي بينم جعفركذّاب راكه برانگيخته است خليفه جور زمان خود را بر تفتيش و تفحّص امام پنهان (يعني) صاحب الزّمان(عليه السلام) .(2)    

1ـ منتهي الآمال ج 2 ص 161           2ـ همان             

عمر بن حنظله گويد: امام جعفر صادق(عليه السلام) فرمود: اي عمر ايزد دانا  دنيا را به دوست و دشمن خود مي دهد ولي دوستي ما را فقط به برگزيدگان آفرينشش   مي دهد به خدا سوگند شما بر دين پدرانم ابراهيم و اسماعيل هستيد.(1)

و منصورصيقل گويد: نزد امام جعفر صادق(عليه السلام) در سفر حج به مني بوديم به مردم نگاهي كردوفرمود :حرام ميخورند وحرام ميپوشند وبحرام زناشويي ميكنند وليكن شما حلال ميخوريد حلال مي پوشيد  وبه حلال ازدواج مي كنيد. به خداسوگند جز شما كسي حج نكرد و غير از عمل شما عملي را نپذيرفتند.(ميگويم: حالا اين سؤال پيش مي آيد كه: آيا ما نيز حلال مي خوريم و حلال مي پوشيم؟ كمي در حلال و حرام دقت كنيم.)(2)   

1ـ فضائل شيعه ص 41             2ـ همان ص 40   

اكثرمحدثان شيعه اتفاق نظر دارند كه تولد پيامبر اكرم(صلي الله عليه وآله وسلم) در سپيده دم روز جمعه هفدهم ربيع الاول سال عام الفيل، در مكّه معظمه، و در خانه اي كه به خانه محمد بن يوسف شهرت يافت، واقع شد.اين خانه به پيامبراكرم(صلي الله عليه وآله وسلم) تعلق داشت و ايشان آن را به عقيل بن ابيطالب بخشيد. فرزندان او آن را به محمد بن يوسف برادر حجّاج فروختند و او آن را ضميمه املاك خود گردانيد. در زمان هارون، مادرش خَيْزُران، آن را گرفته به مسجد تبديل نمود. از آن پس مكان معروفي گرديد و زيارتگاه شد و مردم در آن نماز گزارده و بدان تبرك مي جستند(1)

(جهت آگاهي از نسب پيامبراكرم(صلي الله عليه وسلم)  به ويژه نامه معرفت 13 رجوع نماييد در صورتي كه اين وي‍ه نامه را دريافت نكرده ايد در قسمت نظرخواهي نام و مشخصات خود (آدرس پستي وشماره تلفن)را وارد كرده تا به درخواست شما ترتيب عمل داده شود.)

1ـ توتياي ديدگان (زندگاني خاتم پيامبران) ص 75  

كلينيt از حضرت امام صادق(عليه السلام) روايت كرده كه فرمود:

«هنگامي كه پيامبر(صلي الله عليه وآله وسلم) متولد گرديد چند روزي شير براي خوردن ايشان پيدا نشد. ابوطالب او را بر سينه خويش گذارد و خداوند تبارك وتعالي در پستانش شير قرار داد. چند روزي پيامبر(صلي الله عليه وآله وسلم) از آن شير مي نوشيد، تا اينكه ابوطالب حليمه سعديّه را پيداكرد و پيامبر را بدو سپرد»(1)

و تاريخ نگارن گفته اند: رسول خدا(صلي الله عليه وآله وسلم) از مادرش آمنه، سه روز و به قولي هفت روز شير خورد. پس از ثُوَيْبَه أسلَميّه كنيز ابولهب چند روز پيش ازآمدن حليمه سعديه به آن حضرت شير داد.(2)

1ـ اصول كافي ج1 ص 448                 2ـ الكامل ج 1 ص 356 ــ توتياي ديدگان ص 87

ازابو اُمامَه روايت شده است كه گفت:

پيامبر(صلي الله عليه وآله وسلم) درحالي كه بر عصاي خويش تكيه داشت برما وارد شد. براي ايشان از جاي برخاستيم. فرمود:«مانند غير عربها ـ كه يكديگر را تعظيم مي كنند ـ برنخيزيد»(1) 

اَنس بن مالك گويد: «مردم هيچكس را به اندازه رسول خد(صلي الله عليه وسلم) دوست نداشتند وهرگاه ايشان را مي ديدند ـ چون مي دانستند از اين كار كراهت دارد ـ ازجاي برنمي خاستند».(۲) 

روي زمين مي نشست و روي زمين غذا مي خورد؛ ومي فرمود:

«من بنده اي بيش نيستم؛ همانگونه كه يك بنده غذا مي خورد، غذا مي خورم و آنچنان كه او مي نشيند، مي نشينم.» (۳) 

1ـ بحار الانوار ج 16   صفحه  229                       ۲ـ همان 240                        ۳ـ همان 242 

خداوند پيامبرش را بانوري درخشان، وبرهاني آشكار، وراهي روشن، وكتابي هدايتگر برانگيخت. خانواده او نيكوترين خانواده، درخت وجودش ازبهترين درختان است كه شاخه هاي آن راست و ميوه هاي آن سر به زير و دردسترس همگان است. زادگاه او مكه و هجرت او به مدينه، پاك وپاكيزه است، كه در آنجا نام او بلند شد و دعوتش به همه جا رسيد. خدا او را با برهاني كامل وكافي(قرآن) وپندهاي شفابخش و دعوتي جبران كننده فرستاد. بافرستادن پيامبر(صلي الله عليه وآله وسلم) شريعت هاي ناشناخته را شناساند و ريشه بدعتهاي راه يافته در اديان آسماني را قطع كرد،و احكام ومقررات الهي را بيان فرمود. پس هركس جز اسلام ديني را انتخاب كند، به يقين شقاوت او ثابت، و پيوند او باخدا قطع،وسقوطش سهمگين خواهدبود، وسرانجامش رنج و اندوهي بي پايان وشكنجه اي پردردمي باشد. برخداتوكل مي كنم، توكلي كه بازگشت به سوي او باشد واز او راه مي جويم،راهي كه به بهشت رسد، و به آنجا كه خواست اوست بيانجامد.(1)

1ـ نهج البلاغه خطبه 161

   در سال پنجاه ويكم از عمر آنحضرت ـ همانگونه كه در قرآن كريم (آيه دوم از سوره اسراء) آمده است ـ معراج آنحضرت به آسمان واقع شد. در مورد شب معراج اختلاف نظر وجود دارد. درشب هفدهم ماه رمضان  18 ماه پيش از هجرت وهمچنين هفتم ماه رجب نيز گفته اند. اقوال ديگر نيز گفته اند.

بايد دانست كه عروج حضرتش(صلي الله عليه وآله وسلم) به بيت المَقْدِس(1) وسپس به آسمان دريك شب، بر اساس اخبار متواتره اي از شيعه و سني نقل نموده اند با جسم شريف بوده است. انكار اين اخبار و يا تفسير وتأويل آن به عروج روحاني ويا اينكه اين كار در خواب انجام شده، ناشي از كمي تحقيق و تتبّع در اخبار است

ويا از كمبود ايمان و ضعف يقين نشأت مي گيرد.

ازامام جعفر صادق(عليه السلام) روايت شده كه فرمود:

پيامبر اكرم(صلي الله عليه وآله وسلم) يكصد وبيست مرتبه به آسمان عروج كرد؛ و در هر بار خداوند عزّ وجلّ به پيامبرش ولايت علي(عليه السلام) و بقيه امامان رابيش از توصيه به انجام فرائض و واجبات ديني سفارش مي فرمود.(2)

اي كه از فرش به عرش صمدي پيمودي

                                          از ازل تا به ابد هـرچه كه بودش ديدي

دل مــا  را نگـهي  در بـر مـيزان  حسـاب

                                          تانگردد همه عمرش به فنا و به عــذاب

از ابن بابويه و قطب راوندي روايت شده كه: از حضرت امام سجاد زين العابدين(عليه السلام) پرسيدندكه:امام بعدازتوكيست؟ فرمود محمّد باقر(عليه السلام)كه علم راميشكافدشكافتني. پرسيدندكه بعدازاو امام كه خواهد بود؟ فرمود جعفر كه نام او نزداهل آسمان صادق است.گفتند: چرا بخصوص او را صادق مي نامند وحال آنكه همه شما ها صادق و راستگوييد؟ فرمودكه خبرداد مراپدرم ازپدرش رسولخدا(صلي الله عليه وسلم)كه آن حضرت فرمود:چون متولد شود فرزند من، جعفربن محمدبن علي بن حسين(عليه السلام)اورا صادق بناميد زيراكه پنجم ازفرزندان اوجعفرنام خواهد داشت ودعواي امامت خواهدكرد به دروغ وازروي افتراواو درنزدخدا جعفركذاب (يعني)افترا زننده برخدا است. پس حضرت زين العابدين(عليه السلام)گريست وفرمود: گويا مي بينم جعفركذّاب راكه برانگيخته است خليفه جور زمان خود را بر تفتيش و تفحّص امام پنهان (يعني) صاحب الزّمان(عليه السلام) .(2)    

يك مؤمن چگونه است؟

راه وروش جبارانه خلفاء اموي و بعد از آنها خلفاء عباسي، در ساير طبقات مردم اثر كرده بود. مردم تدريجاً راه و رسمي كه اسلام براي زندگي و معاشرت معين كرده بود از ياد مي بردند، سيرت و رفتار ساده رسول اكرم(صلي الله عليه وآله وسلم) و علي مرتضي(عليه السلام) و نيكان صحابه از خاطرها محو مي شد. مردم آنچنان به راه و روش جبارانه خلفاء خوگرفته بودند كه كم كم احساس زشتي هم نسبت به آن نمي كردند.

امام صادق(عليه السلام)  روزي خواست به حمام برود، صاحب حمام طبق سنت و عادت معمول كه در مورد محترمين و شخصيتها رايج شده بود عرض كرد:«اجازه بدهيد حمام را برايتان قرق كنم.»  حضرت(عليه السلام) فرمودند: «نه لازم نيست.»

صاحب حمام عرض كرد: «چرا؟»  

حضرت فرمودند: «مؤمن سبكبارتر از اين حرفهاست.» (مي گويم:آيا ما هم سبكبار زندگي مي كنيم ياتجملات دنيا فهم مان راكوركرده است كمي فكر كنيد:آيا اين تجملات دنيايي مانعي براي ظهورحضرت قائم(عليه السلام) نيست؟) 

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM